De kern in het kort

Werkgever en werknemer zijn samen verantwoordelijk voor re-integratie. De bedrijfsarts of arbodienst maakt rond week zes een probleemanalyse. Uiterlijk twee weken daarna maken werkgever en werknemer een Plan van aanpak en vervolgens bespreken zij de voortgang ten minste eenmaal per zes weken.

De werkgever ontvangt functionele informatie over mogelijkheden en beperkingen, maar geen medische diagnose. De planner heeft nog minder informatie nodig: alleen wat iemand qua taken, uren, werktijden, regio of begeleiding wel en niet kan doen.

Houd vier rollen uit elkaar

Veel fouten ontstaan wanneer medische beoordeling, personeelsbegeleiding en dagelijkse planning in één gesprek of systeemveld terechtkomen.

  • Bedrijfsarts of arbodienst: beoordeelt belastbaarheid en adviseert over mogelijkheden voor werk.
  • Werkgever en werknemer: maken afspraken over re-integratie en leggen die vast in het Plan van aanpak.
  • HR of casemanager: bewaakt termijnen, afspraken, evaluaties en noodzakelijke documentatie.
  • Leidinggevende en planner: organiseren passende werkzaamheden binnen de vastgelegde functionele kaders.

Vertaal mogelijkheden naar kraamzorgtaken

Een algemene formulering als ‘vier uur inzetbaar’ is niet genoeg voor verantwoorde planning. Beschrijf welke werkzaamheden binnen die uren passen. Denk aan reistijd, fysieke belasting, alleen werken, partusassistentie, wachtdiensten, onvoorspelbare verlenging, overdracht en administratieve taken.

Maak aangepast werk concreet in taak, duur, locatie, begeleiding en evaluatiedatum. Controleer ook of het werk werkelijk beschikbaar is en niet alleen op papier passend lijkt.

Roosterdruk mag de opbouw niet sturen

Bij personeelstekort kan een open dienst worden verward met een kans om sneller op te bouwen. Dat keert de beslisvolgorde om. De functionele mogelijkheden en het re-integratiedoel bepalen de inzet; een roostertekort is geen medische of arbeidsdeskundige onderbouwing.

Zorg dat een planner een voorgestelde inzet kan blokkeren wanneer die buiten de vastgelegde mogelijkheden valt. Leg afwijkingen niet informeel vast, maar bespreek gewijzigde belastbaarheid via de juiste re-integratieroute.

Gebruik verzuim als organisatiesignaal

Een individuele ziekmelding kan een breder patroon zichtbaar maken. Analyseer geaggregeerd of verzuim samenhangt met bepaalde roosters, regio’s, fysieke belasting, agressie, langdurige vacatures of onvoldoende begeleiding. Dat is iets anders dan zoeken naar individuele schuld.

De cao noemt structureel overleg tussen werkgever en medezeggenschap en een systematische RI&E met plan van aanpak als belangrijke onderdelen van beleid tegen verzuim, arbeidsongeschiktheid en werkdruk. Verbind verzuimanalyse daarom met arbo- en capaciteitsbeleid.

Werkgeverscheck

Een werkbaar proces beschermt zowel de medewerker als de continuïteit van de organisatie.

  • Zijn probleemanalyse, Plan van aanpak en zeswekelijkse voortgangsgesprekken tijdig gepland?
  • Blijven medische gegevens buiten HR- en planningsvelden die ze niet nodig hebben?
  • Zijn functionele mogelijkheden vertaald naar concrete kraamzorgtaken, uren, locaties en begeleiding?
  • Kan de planner zien wat mogelijk is zonder een diagnose te ontvangen?
  • Wordt roosterdruk expliciet buiten de beoordeling van belastbaarheid gehouden?
  • Leiden geaggregeerde patronen tot maatregelen in RI&E, planning, begeleiding of formatie?

Bronnen

Bronnen voor het laatst gecontroleerd op 10 augustus 2026.